Pismo do prezydenta Zamościa

W nawiązaniu udzielanych przez Pana Prezydenta wypowiedzi prasowych - opublikowanych na łamach „Kroniki Tygodnia” w dniu 2 maja 2017 r. uprzejmie przypominam, co następuje.
Zważywszy na treść Pana wypowiedzi, w której stwierdził Pan, że Wojewoda – uchylając wadliwe regulacje uchwały Nr XXVIII/334/2017 Rady Miasta Zamość z dnia 27 marca 2017 r. w sprawie płatnego parkowania pojazdów samochodowych na drogach publicznych Miasta Zamość - działa tym samym na szkodę mieszkańców Starego Miasta, czuję się zobowiązany do przypomnienia Panu Prezydentowi, iż nadzór sprawowany przez wojewodę nad działalnością uchwałodawczą gminy ma jedynie charakter następczy. Jest więc oczywistą konsekwencją wadliwych pod względem prawnym działań legislacyjnych organów gminy.
Stosownie bowiem do postanowień art. 171 Konstytucji RP, w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.) przyjęto, iż nadzór nad działalnością organów gminy opiera się wyłącznie na kryterium zgodności z prawem. Innymi słowy, wydając rozstrzygnięcie nadzorcze wojewoda stwierdza wadliwość prawną przyjętych przez organ gminy regulacji.
W niniejszej sprawie, działając na podstawie art. 91 ust. 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym – rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 28 kwietnia 2017 r., znak: PN-II.4131.198.2017 – organ nadzoru stwierdził nieważność uchwały Nr XXVIII/334/2017 Rady Miasta Zamość z dnia 27 marca 2017 r. w sprawie płatnego parkowania pojazdów samochodowych na drogach publicznych Miasta Zamość, w części obejmującej § 4 ust. 3 i 4 uchwały. Szczegółowe uzasadnienie niniejszego rozstrzygnięcia nadzorczego – z którego treścią zapewne Pan się zapoznał– precyzyjnie wskazuje, iż przyczyną stwierdzenia nieważności wskazanych regulacji uchwały w sprawie płatnego parkowania pojazdów samochodowych na drogach publicznych Miasta Zamość, było niekorzystne dla mieszkańców Starego Miasta oraz najemców lokali użytkowych – zawężenie kręgu podmiotów, którym Rada Miasta przyznała uprawnienie do nabycia preferencyjnego abonamentu wyłącznie do osób zameldowanych na terenie Starego Miasta oraz do najemców lokali użytkowych będących własnością miasta, pomijając tym samym osoby faktycznie zamieszkujące na terenie Starego Miasta ale tam nie zameldowane oraz najemców lokali usługowych – od innych niż gmina Zamość podmiotów.
Na potwierdzenie stanowiska zaprezentowanego w rozstrzygnięciu nadzorczym przywołane zostały wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego - z dnia 8 października 2013 r. (sygn. I OSK 1418/13) i z dnia 18 listopada 2016r. (sygn. I OSK 1978/16 oraz I OSK 1979/16) oraz orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (sygn. akt K 3/94, OTK w 1994 r., cz. II, s. 141-142; sygn. akt U 7/87 i K 8/91).
Stąd Pana wypowiedź sugerująca, iż Wojewoda uchylając wskazane postanowienia uchwały Nr XXVIII/334/2017, działa na szkodę mieszkańców Starego Miasta, należy uznać za nieprawdziwą i dezinformującą – a wręcz wskazującą na niezrozumienie zagadnień prawnych omówionych w przekazanym rozstrzygnięciu nadzorczym.
Co więcej, analiza zakresu w jakim stwierdzona została nieważność omawianej uchwały (wyłącznie § 4 ust. 3 i 4 uchwały) jednoznacznie wskazuje, że w uchwale nadal pozostał przewidziany w § 4 ust. 2 tiret czwarte uchwały – abonament preferencyjny „2 zł za jeden miesiąc – abonament dla mieszkańca i najemcy lokalu użytkowego w obrębie Strefy Płatnego Parkowania”, a zatem Pana stwierdzenie, iż „nie będziemy mogli mieszkańcom i najemcom starówki zaoferować preferencyjnych abonamentów, tylko będą musieli zapłacić pełną kwotę, czyli 500 zł za rok” – nie odpowiada stanowi faktycznemu sprawy i wskazuje na nie dość wnikliwą analizę postanowień przedmiotowej uchwały.
Reasumując, chciałbym jeszcze raz przypomnieć, że zgodnie z przepisami art. 13b i art. 13f ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 460, ze zm.) jedynym organem właściwym do ustalania strefy płatnego parkowania oraz regulacji ze strefą związanych jest wyłącznie organ stanowiący gminy – działający na wniosek wójta (burmistrza, prezydenta miasta), zaopiniowany przez organy zarządzające drogami i ruchem na drogach.
Z drugiej zaś strony, zakres ustawowo określonych kompetencji nadzorczych wojewody nie obejmuje zastępowania organu gminy w wykonywaniu przyznanych temu organowi w delegacji ustawowej uprawnień prawotwórczych. Należy podkreślić, iż aktualnie obowiązujące przepisy nie przyznają wojewodzie uprawnienia do konkretyzowania sformułowań przyjmowanych przez organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego uchwał, ani tym bardziej do dodawania do ich treści jakichkolwiek własnych postanowień. Wojewoda sprawujący funkcję organu nadzoru może podejmować działania wyłącznie na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. W tym miejscu należy podkreślić, iż organ nadzoru dokonujący oceny legalności uchwały lub zarządzenia organu jednostki samorządu terytorialnego opiera się wyłącznie na kryterium zgodności z prawem. Zaś stwierdzenie nieważności postanowień badanych aktów w drodze rozstrzygnięcia nadzorczego stanowi tylko i wyłącznie ustawowo przewidzianą konsekwencję uprzedniego - wadliwego działania organów gminy przy podejmowaniu danego aktu normatywnego.
Przypominając powyższe mam jednocześnie nadzieję, że skłoni to Pana Prezydenta do zachowania szczególnej dbałości o treść udzielanych na łamach prasowych wypowiedzi.

Z upoważnienia Wojewody Lubelskiego

Paweł Chruściel
Dyrektor 
Wydziału Prawnego, Nadzoru i Kontroli