Polacy ratujący Żydów w czasie II wojny światowej

Zdjęcia eksponowane na wystawie pochodzą z Muzeum Polaków Ratujących Żydów podczas II Wojny Światowej im. Rodziny Ulmów w Markowej, z Instytutu Pamięci Narodowej, z Muzeum w Przeworsku, z Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, z Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w Warszawie, z Narodowego Archiwum Cyfrowego, z Archiwum Państwowego w Krakowie, z Żydowskiego Instytutu Historycznego w Warszawie, z domen publicznych, zbiorów prywatnych oraz publikacji poświęconych tej tematyce.
Narodowy Dzień Pamięci Polaków ratujących Żydów został ustanowiony 24 marca - w rocznicę śmierci ośmioosobowej rodziny Ulmów z Markowej, rozstrzelanej przez niemieckich żandarmów za ukrywanie Żydów.
 
Tytułem Sprawiedliwych wśród Narodów Świata uhonorowanych jest ponad 27 tysięcy osób, w tym  ok.7 tysięcy Polaków, którzy poświęcili swoje życie, zdrowie i bezpieczeństwo po to by ratować innych. Wielu Polaków niosących pomoc zapłaciło za to największą cenę – cenę życia. Karą za ukrywanie Żydów było zazwyczaj rozstrzelanie, wysłanie do obozu koncentracyjnego, więzienia czy też na roboty do Niemiec.  Polacy, mimo grożących kar, decydowali się na ukrywanie swoich żydowskich sąsiadów, przyjaciół, ich dzieci,  a czasem osób zupełnie sobie nie znanych. Dostarczali żywność, niezbędne dokumenty, organizowali przewozy i kryjówki z narażeniem własnego życia.