Prawidłowe i aktualne dane dotyczące emisji gazów cieplarnianych są niezbędne do ustalenia, czy UE i państwa członkowskie są na dobrej drodze do osiągnięcia wyznaczonych celów w zakresie zmniejszenia emisji, a także dla opracowania nowych strategii przeciwdziałania zmianom klimatu. W dniu dzisiejszym Komisja Europejska zaproponowała wprowadzenie przepisów, które w znacznym stopniu przyczynią się do poprawy monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych, w szczególności w celu spełnienia nowych wymagań wynikających z pakietu klimatyczno-energetycznego UE na lata 2013-2020.
Komisarz ds. działań w dziedzinie klimatu Connie Hedegaard stwierdziła: „Poprawa przejrzystości, koordynacji i jakości przekazywanych danych przyczyni się do lepszego monitorowania postępów w zakresie realizacji wytyczonych celów. Przedstawiony wniosek ułatwi monitorowanie i składanie sprawozdań dotyczących emisji związanych z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem (LULUCF) oraz pochodzących z transportu lotniczego i morskiego. Mamy nadzieję, że nowe przepisy będą stanowić wzór w kontekście międzynarodowych negocjacji w sprawie zmian klimatu i że staną się punktem odniesienia w zakresie przejrzystości działań w dziedzinie klimatu w krajach rozwiniętych".
Na mocy decyzji przyjętej w 2004 r. UE i państwa członkowskie już teraz współpracują w zakresie monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do emisji gazów cieplarnianych. Co roku sporządzają raporty o inwentaryzacji gazów cieplarnianych, które wykorzystywane są do oceny postępu w realizacji celów w zakresie redukcji emisji określonych w Protokole z Kioto. Oprócz tego gromadzą i publikują informacje na temat prognoz dotyczących emisji gazów cieplarnianych oraz na temat działań i środków podejmowanych w celu redukcji emisji.
Obecne przepisy w dużej mierze opierają się na wymogach wynikających z Protokołu z Kioto. Nowe rozporządzenie wzmacnia mechanizm monitorowania i sprawozdawczości zgodnie z wymogami pakietu klimatyczno-energetycznego z 2009 r. Idzie ono o krok dalej niż Protokół z Kioto, ponieważ zapewnia większą przejrzystość przekazywanych danych i informacji oraz gwarantuje dotrzymanie zobowiązań UE w zakresie przeciwdziałania zmianom klimatu.