Patrol wyruszył wcześnie rano. Wyjeżdżają o różnych porach, aby nie tworzyć schematów i tym samym nie dawać wskazówek rebeliantom. Mimo wczesnej pory za Rosomakami unosiły się tumany kurzu. „Czasami widzę tylko antenę wozu jadącego przede mną, wtedy lepiej się zatrzymać i chwilę odczekać, aż widoczność się poprawi. Bardzo pomaga też dowódca załogi, który z wieży widzi lepiej i mówi o przeszkodach, uskokach terenu, jeśli takie się pojawiają” – powiedział kierowca transportera st. szer. Sławomir Lewicki.
Zadaniem patrolu było rozpoznanie dróg dojazdu do poszczególnych miejscowości, a także zaznaczenie obecności wojsk koalicyjnych w strefie odpowiedzialności. Dzięki temu mieszkańcy mają świadomość, że nie są pozostawieni samym sobie, a rebelianci nie mogą czuć się bezkarni. Przy wiosce Ludian został zorganizowany tymczasowy punkt kontrolny. Pozwoliło to dokładnie zaobserwować zachowanie mieszkańców. „Dym wydobywający się z kalat lub pasterze pospiesznie oddalający się z pola mogą oznaczać, że w pobliżu wioski, lub wewnątrz niej znajdują się rebelianci.”- zaznaczył pomocnik dowódcy plutonu plut. Jarosław Opałka. Tego dnia jednak wyglądało na to, że wioska dopiero się budzi i nic nie zakłóca normalnego rytmu dnia.
Również miejscowość Panah żołnierze z Bravo przemierzyli na pieszo. W ubogiej i mocno zniszczonej wiosce mieszkańcy spokojnie rozpoczynali swój dzień przyjmując obecność wojsk koalicyjnych i ich ciężkich pojazdów jako coś naturalnego.
Kiedy patrol zbliża się do miejsc wzbudzających podejrzenia dowódcy, przewężeń, wjazdów do miejscowości itp., do akcji wchodzą saperzy. Na sygnał dowódcy opuszczają wozy i razem z kilkoma żołnierzami piechoty, szukającymi w odległości ewentualnych odciągów, sprawdzają podejrzane miejsca. „Zdarzyło się, że podczas jednego patrolu musieliśmy sprawdzić około dziesięciu miejsc. Przy tylu wyjściach jesteśmy zmęczeni, ale musimy zachować odpowiednią czujność, bo w tych rejonach dość często znajdujemy improwizowane ładunki wybuchowe bądź stare niewybuchy.” – podkreślił st. szer. Grzegorz Wachowski.
Po kilku godzinach kolumna Rosomaków wróciła do bazy. W sam raz, aby zdążyć na późne śniadanie i chwilę odpocząć przed kolejnym patrolem, który tego dnia został zaplanowany na popołudnie.
W bazie PKW Giro stacjonują przede wszystkim żołnierze 1. Batalionu Ziemi Rzeszowskiej z 17. Wielkopolskiej Brygady Zmechanizowanej z Międzyrzecza. Uzupełniają ich żołnierze z pozostałych jednostek „Czarnej Dywizji”, saperzy z 1. Brygady Saperów z Brzegu, żołnierze z Centralnej Grupy Wsparcia Współpracy Cywilno-Wojskowej z Kielc oraz z jednostek Żandarmerii Wojskowej.

Tekst ppor. Anna Wisłocka